على ربانى گلپايگانى

117

درآمدى به شيعه شناسى ( فارسى )

33 سال ) اين مسؤوليت خطير را بر عهده داشت . معتصم ، واثق ، متوكل ، منتصر ، مستعين و معتز زمامداران عباسى در دوران امامت امام هادى عليه السّلام بودند . متوكل دستور داد تا امام هادى عليه السّلام را از مدينه به سامرا كه مقر حكومت او بود ، آوردند ( 236 ه ) تا رفتار او را كاملًا زير نظر داشته باشد . با اين حال ، گاهى جاسوس‌هاى او در مورد امام هادى عليه السّلام و اين‌كه شيعيان با او رفت و آمد دارند و براى او اموال و سلاح مىآورند و او قصد قيام عليه حكومت عباسى را دارد ، گزارش‌هايى را به متوكّل مىدادند ، و او مأمورانى را مىفرستاد تا سر زده وارد خانه امام عليه السّلام شوند ، اما پس از بررسى نادرستى آن گزارش‌ها روشن مىشد . مطابق برخى گزارش‌ها يك بار متوكل در حالىكه مجلس ميگسارى تشكيل داده بود ، دستور داد تا امام هادى عليه السّلام را در آن مجلس حاضر كنند . اما امام عليه السّلام در آن مجلس مطالبى را بيان كرد كه جلسه را تحت تأثير قرار داد و حتى متوكل نيز گريان شد و از كردهء خود اظهار ندامت نمود . « 1 » امام هادى عليه السّلام در زمان زمامدارى معتزّ عباسى به شهادت رسيد . پس از او مسؤوليت امامت بر دوش امام حسن عسكرى عليه السّلام قرار گرفت . دوران امامت آن حضرت 6 سال بود ( 254 - 260 ه ) زمامداران عباسى اين دوران عبارت بودند از معتز ، مهدى ، و مستعين فرزند متوكل . امام عسكرى عليه السّلام همراه با پدر بزرگوارش امام هادى به دستور متوكل از مدينه به سامرّا منتقل گرديد . و تا لحظه‌ى شهادت در آن شهر و محله‌اى كه عسكر ناميده مىشد تحت نظر دستگاه حكومت عباسى بود .

--> ( 1 ) . مروج الذهب : 4 / 11 ؛ اعيان الشيعة : 2 / 38 ؛ تاريخ الشيعة ، ص 60 .